Waarom nog schrijven?

Waar ligt vandaag de dag de uitdaging voor de jonge schrijver, dichter en spoken word-artiest? In dit programma kijken we hoe jonge auteurs inspelen op de veranderende positie van het boek. Hoe wordt het ambacht van het schrijverschap nu ingevuld bij een generatie die zich bewust is van de vluchtigheid en visueel georiënteerde wereld van social media? En in welke bochten moet een schrijver zich anno nu wringen om zijn publiek te bereiken?

Collectieve (online) platforms en de opkomst van literatuurfestivals en poëzieavonden laten zien dat jonge makers meer mogelijkheden hebben dan alleen traditioneel publiceren op papier. Bestaat het romantische beeld van de schrijver in zijn zolderkamer nog? Of moeten we het concept van het schrijverschap herdefiniëren?

jonge schrijvers, dichters en spoken word-artiesten onder de dertig reflecteren op het woord en het schrijverschap anno nu. Tegelijkertijd is deze avond een kennismaking met dit aanstormend talent. Ze zullen ook voordragen uit eigen werk.

Over de sprekers

Inge van de Ven werkt als universitair docent Online Culture aan de Universiteit Tilburg. Zij promoveerde in 2015 aan de Universiteit Utrecht als literatuurwetenschapper met een dissertatie over monumentale romans in een digitale tijd, en binnenkort komt haar boek Big Books in Times of Big Data uit. Momenteel doet ze onderzoek naar het lezen van literaire teksten in een aandachtseconomie. https://research.tilburguniversity.edu/en/persons/inge-van-de-ven

Toen Joos Jonges (parttime poet) een man genaamd Roman vertelde dat ze schrijver is, keek hij haar raar aan. Want ze was toch niet gepubliceerd? 24 september vertelt ze SPUI25 wat haar dan wel een schrijver maakt. https://www.joosjonges.com/bio

Maureen Ghazal schrijft poëzie en proza en maakt daarnaast performances en beeldend werk. Vorig jaar studeerde ze met haar dichtbundel Altijd verschoven ruimtes af aan de Willem De Kooning Academie in Rotterdam. In 2018 won ze de El Hizjra-literatuurprijs in de categorie ‘poëzie’. In haar werk onderzoekt ze wat een thuis betekent in een wereld die alsmaar in beweging is. Dit jaar verscheen haar verhaal ‘Plekken om naartoe te gaan’ in de Sampler van Das Mag. https://maureenghazal.nl

Rots is een vriendschappelijke wedstrijd tussen een moerbeiboom en de vlechtjes van Pippi Langkous. Graag was hij ook vernoemd naar een niet-Europese Ariël, maar helaas was de overheersende kleur die ochtend nog roze. Deze beeldend kunstenaar en dichter kan niks, figuratief. https://www.instagram.com/everythingrots/