Paulien Bom over opgroeien met antroposofische idealen

Paulien Bom groeide op in een antroposofisch gezin: haar ouders leefden vanuit de wereldbeschouwing van Rudolf Steiner, de grondlegger van de antroposofie. In haar nieuwe boek ‘De Stalenburg’ maakt ze de balans op van een idealistische jeugd. Hoe is het om op te groeien met idealen? En hoe voorkom je als ouder dat het ideaal het wint van het kind?

Na ruim een halve eeuw keert Paulien Bom met haar broers terug naar hun ouderlijk huis, De Stalenburg, een ruime hoeve in de buurt van Zeist. Dwalend door de grote kamers haalt ze herinneringen op aan haar jeugd. Aan de extreem sobere, anti-materialistische levenswijze van haar ouders. Aan hun spirituele groei en hun werk voor de goede zaak. Aan de biologisch-dynamische maaltijden en de Vrije School. En aan de alomtegenwoordige antroposofie die de wereld verdeelde in ‘wij’ en ‘zij’. Haar besluit om zich los te maken van de antroposofie is geen afrekening – eerder een bevrijding, of minstens het opgeluchte besef dat de wereld groter is dan die van Steiner.

Welke idealen zijn het waard om te bewaren en door te geven? Maar zeker ook: wanneer kunnen idealen als belastend of schadelijk worden ervaren, en gaan ze voorbij aan het belang van het kind? Paulien Bom zal in gesprek gaan met Bibi Dumon Tak.

Over de sprekers

Paulien Bom werkte als verpleegkundige op consultatiebureaus en gaf cursussen voor ouders. Ze publiceerde onder andere Groeiwijzer van nul tot één jaar en Groeiwijzer één tot vier jaar (met Machteld Huber), Als het misgaat thuis (met Herman Baartman) en Kinderen en grenzen stellen. Na een val op haar hoofd, die haar het werken lang onmogelijk maakte, schreef ze Op de kop getikt. Over het wel en wee van opgroeien met idealen, waaronder de antroposofie, wijdde ze Bevlogen & belast.

Martijn Bos broer van Paulien Bom.

Fokke Obbema legt zich sinds 2018 voor de Volkskrant toe op zingeving. Daarvoor was hij onder meer specialist China en Europa, chef van de economieredactie, Frankrijk-correspondent en commentator. Eerder schreef hij China en Europa, De zin van het leven en Een zinvol leven. In 2022 maakte hij samen met zanggroep Wishful Singing de theatervoorstelling De zin van het leven. In zijn nieuwste boek, Stervelingen, zijn de interviews gebundeld die hield met 41 personen die geconfronteerd zijn met de dood of die vanuit hun professie veel met de dood te maken hebben.

Annette Portegies studeerde Nederlandse taal- en letterkunde en is uitgever bij Querido Facto. In 2019 verscheen haar biografie Weerspiegeld in een waterglas: Maurice Gilliams 1900-1982.

Bibi Dumon Tak is schrijver. Met haar boeken ontving zij grote prijzen, waaronder in 2018 de prestigieuze, driejaarlijkse Theo Thijssenprijs voor kinder- en jeugdliteratuur. Ze schrijft voornamelijk non-fictie voor kinderen. In 2012 ontving ze voor Winterdieren – na enkele eerdere Zilveren Griffels – de hoogste waardering voor een Nederlandstalig kinderboek: de Gouden Griffel. Voor haar laatste non-fictie poëziebundel Laat een boodschap achter in het zand ontving zij in 2019 een Zilveren Griffel. Haar laatste roman De dag dat ik mijn naam veranderde is genomineerd voor de Boekhandelsprijs.